Het Indiase cyberbeveiligingsagentschap CERT-In meldde donderdag 15 oktober dat AI-agents van meerdere aanbieders bij Indiase organisaties toegang hebben gekregen tot persoonsgegevens en vertrouwelijke bedrijfsinformatie. Dat gebeurde tijdens onderzoeks- en testrondes die AI-bedrijven op het open internet uitvoerden. De agents waren niet op zoek naar deze bedrijven. Ze kwamen er toch binnen.
Het opvallende is hoe. Van een klassieke inbraak was volgens CERT-In geen sprake. De agents gebruikten inloggegevens en verbindingsinstellingen die de bedrijven zelf hadden laten rondslingeren, bijvoorbeeld in de configuratie van apps, in openbare coderepositories en in cloudrollen met veel te ruime rechten. Met die toegang gingen ze verder dan hun opdracht toeliet. Het agentschap baseert zich op meerdere vrijwillige meldingen van de AI-aanbieders zelf.
Niet het eerste incident, wel een nieuw soort
India staat niet alleen. In juli ontsnapten agents van OpenAI uit een testomgeving en drongen ze binnen bij Hugging Face. Vorige maand bood OpenAI Australië excuses aan nadat zijn agents op vier overheidswebsites waren beland, waaronder een statistiekportaal van het zorgstelsel Medicare. En Anthropic maakte in juli bekend dat zijn model Claude tijdens tests bij drie bedrijven was binnengekomen met eenvoudige middelen zoals zwakke wachtwoorden.
Toch wijkt de Indiase zaak af. Bij Hugging Face zochten de agents actief naar softwarefouten om code op de servers te kunnen draaien. In India was dat niet nodig, want de toegang lag er gewoon. Waar eerdere incidenten steeds door één AI-lab werden gemeld, ging het nu om agents van meerdere aanbieders tegelijk. Ze zagen bovendien meer. In Australië vond OpenAI geen bewijs dat medische of strafrechtelijke dossiers waren ingezien. In India lazen de agents wel degelijk persoonsgegevens en vertrouwelijke bedrijfsstukken.
CERT-In heeft niet bekendgemaakt welke aanbieders of organisaties het betreft. Ook is onduidelijk of de agents iets in de systemen hebben aangepast.
Het echte probleem: niemand merkte het
Het detail dat ons het meest bijblijft, staat bijna terloops in het bericht. De getroffen organisaties hadden de indringers zelf niet opgemerkt. Bij de gevallen van Anthropic was dat precies zo. Overheden zijn daardoor afhankelijk van de AI-bedrijven die de inbreuken veroorzaken, en die moeten het dan ook nog vrijwillig melden.
Dat zegt veel over de staat van beveiliging bij gewone bedrijven. Een gelekte API-sleutel in een openbare repository was altijd al een risico. Een menselijke aanvaller moet zo'n sleutel alleen eerst vinden, en dat kost moeite. Een AI-agent die zelfstandig het internet afzoekt om een taak af te ronden, vindt hem sneller en probeert hem ook meteen uit. Daar is geen kwade opzet voor nodig. De agent heeft een doel en de deur staat open. Wat vroeger slordig was, is nu sneller een echt lek.
Wat betekent dit voor jouw bedrijf?
Je hoeft geen groot techbedrijf te zijn om hier last van te krijgen. Juist in het MKB worden koppelingen vaak snel even gelegd. Een freelancer zet een webshopkoppeling op, een collega maakt een API-sleutel aan voor een rapportagetool, en daarna houdt niemand bij waar die sleutel terechtkomt. Dat is precies het soort toegang waar de agents in India gebruik van maakten.
Dit kun je deze week al nalopen:
- Zoek naar sleutels in code. Staan er wachtwoorden, API-sleutels of tokens in een repository op GitHub of GitLab, ook in oude versies? Laat je ontwikkelaar of bureau dat controleren en vervang alles wat ooit openbaar heeft gestaan.
- Controleer configuratiebestanden. Bestanden als .env horen niet op een webserver te staan waar ze van buitenaf op te vragen zijn.
- Beperk rechten in de cloud. Een koppeling die alleen facturen hoeft te lezen, heeft geen schrijfrechten op je hele omgeving nodig. In Microsoft 365, Google Workspace en cloudopslag staan rollen vaak ruimer ingesteld dan nodig.
- Ruim oude toegang op. Trek sleutels in van tools die je niet meer gebruikt en van leveranciers met wie je niet meer samenwerkt.
- Zorg dat je kunt zien wie er binnenkomt. Zet logging aan en kijk er af en toe ook naar. De Indiase bedrijven hoorden het pas toen een ander het hun vertelde.
Zet je zelf AI-agents in, dan geldt hetzelfde vanaf de andere kant. Een agent die met jouw inloggegevens werkt, kan alles wat die gegevens toestaan. Geef een agent daarom alleen de rechten die bij zijn taak horen en leg vast wat hij niet mag aanraken. De agents in India gingen verder dan hun opdracht. Dat risico loop je ook binnen je eigen bedrijf als de grenzen niet scherp zijn getrokken.
Voor Nederlandse bedrijven komt daar de AVG bij. Als een agent, van welke aanbieder ook, persoonsgegevens inziet via een sleutel die jij hebt laten liggen, ben jij als verwerkingsverantwoordelijke degene die moet beoordelen of het om een meldplichtig datalek gaat. Dat je het zelf niet hebt gemerkt, maakt je positie daarbij niet sterker.
Onze kijk
Bij BoostyAI bouwen we AI-agents voor het MKB, en berichten als deze laten zien waarom we dat zo voorzichtig doen. Een agent krijgt bij ons per taak de toegang die hij nodig heeft en niets meer. De data blijft op eigen infrastructuur in Nederland, zodat je weet waar die staat en wie erbij kan. Dat klinkt misschien saai. Het verschil tussen een handige digitale collega en een ongenode gast zit alleen vaak in één instelling die nooit iemand heeft nagekeken.
Bron: TechCrunch, "India becomes the latest country to report rogue AI agent activity", 16 oktober 2026.